Depresja

Depresja

 

Depresja

Szacuje się ze mniej więcej co piąta osoba przychodząca do psychologa ma objawy depresji. Każdy wie, ze aby wygrać wojnę należy poznać wroga. W myśl tej zasady pozwolę sobie wkładki ortopedyczne przedstawić jak wygląda nasz „wróg”. Istnieje op[inia, ze osoby chore na depresje nie potrafią odczuwać radości. W praktyce jest to troszeczkę trudniejsze, gdyż taka osoba nie potrafi odczuwać żadnych emocji, odczuwa tylko obojętność. Właśnie dlatego często konsekwencją tego jest samobójstwo. Taka osoba nie widzi sensu istnienia. Dlatego tak ważne jest wsparcie drugiej osoby. Ta osoba musi pokazywać, że chory jest dla niej ważny, że ma znaczenie. Ogromnym problemem jest fakt, że taka osoba stara się usunąć ze społeczeństwa, twierdzi, że sprawia wszystkim problem.

Jest przytłaczającym pesymistą nie widzącym sensu swojej egzystencji. Czym różni się od zwykłego pesymisty? np. tym, że człowiek zdrowy potrafi myśleć o przyszłości, zaś chory jak zada mu się takie pytanie nie odpowie a jeśli go zmusisz, to powie po prostu, ze to nie ma znaczenia, albo jest i będzie beznadziejny. Poważnym utrudnieniem dla chorego na depresję jest zaniżony próg bólu. Taką osobę boli nawet spanie czy dotykanie.

Najgorsza jednak nie jest sama choroba, ale nie akceptacja jej. Rodzina i przyjaciele twierdzą, że taka osoba po prostu ma zły dzień. Nie przyjmują do wiadomości, że to trwa za długo. Próbują pomóc mu poprzez rozśmieszanie go nie wiedząc, ze w taki sposób tylko utwierdzają go w bezsensie i popychają do samobójstwa. Kiedy już nastąpi pogodzenie się z zaistnieniem depresji należy choremu okazać wsparcie, nie można zostawić go samemu sobie. Chory czuje się osamotniony i bezużyteczny, dlatego należy być przy nim i go wspierać, powtarzać, że wszystko będzie dobrze,że choroba minie.

Nigdy nie wolno mówić, że inni mają gorzej czy nie przejmuj się, gdyż to doprowadzi tylko do jeszcze większego bólu. Nie bez przyczyny każdy psycholog powie „zaakceptuj jego stan”, jeśli chory nie może wstać z łóżka, czy pójść do pracy uznaj to, przynieś kawę, pójść jakiś serial i powiedz jak go bardzo kochasz i szanujesz. Teraz najważniejsza rzecz. Chory nie będzie mieć siły, zęby wykonywać najprostsze czynności. Należy zmuszać go (stopniowo) do aktywności np. codziennie pytać, czy pójdzie z bliską osobą na spacer, aż w końcu zgodzi się, nawet jeżeli spacer będzie trwał tylko parę minut po każdej aktywności należy pochwalić główną postać i zaznaczyć, że to oznaka bliskiego wyzdrowienia.

Artykuł dzięki: